Bu arada Sayın Kuzey çocuk filmi demiş. Cidden ilginç bir yorumdu :)

benim izlediğim film klasik niteliğinde, müthiş ayrıntılarla bezenmiş, harika bir senaryoya ve oyunculuğa sahip, yönetmenin bazı sahnelerde kendini aştığı gayet keyifli, gayet hüzünlü, gayet kendini izleten bir filmdi..

bir kere film daha başlarken görselliğiyle konuşuyor..

kapı deliğinden sızan ışıktaki gölgeler falan var sonra..

kızın düşüş sahnesinde bacak göndermeleri..

adamın okların üzerinde can veriş sahnesi falan.. oldukça orijinal fikirlerle dolu bir film..

fantastic film’den hiç haz etmem. bu filmde ise fantastic kısımlar öyle güzel geçişlerle ve absürd olmayan karakterlerle verilmiş ki gayet keyifle izlettirdi kendisini.. mesele hayalleri anlatmak olunca, başkasının hayalini “anlatış ya da anlatamayış” şeklini, kısır kalışını sevmem.. o açıdan bakınca kostümler olsun, mekanlar olsun daha ihtişamlı, daha çarpıcı olabilirdi belki ama filmin bütçesini bilmiyorum, bu haliyle de kabul gördü bende..

şu söz de replik dünyamızda yerini aldı;

“ne tuhaf bir dünya bu. önce aşık oluyorsun sonra binlerce kez öldürmek istiyorsun”

günümüz düzenine yenik düşen, sahte aşkların, sahte aşıklarının; sakat kalıp özgürlük için beklemesi gereken sevgililerini aldatışlarının hikayesi bir yerde de..

david fincher & spike jonze present.. kısmına ise hiç deyinmiyorum :) onu bilenler bilir zaten :)

benim izlediğim film klasik niteliğinde, müthiş ayrıntılarla bezenmiş, harika bir senaryoya ve oyunculuğa sahip, yönetmenin bazı sahnelerde kendini aştığı gayet keyifli, gayet hüzünlü, gayet kendini izleten bir filmdi..

bir kere film daha başlarken görselliğiyle konuşuyor..

kapı deliğinden sızan ışıktaki gölgeler falan var sonra..

kızın düşüş sahnesinde bacak göndermeleri..

adamın okların üzerinde can veriş sahnesi falan.. oldukça orijinal fikirlerle dolu bir film..

fantastic film’den hiç haz etmem. bu filmde ise fantastic kısımlar öyle güzel geçişlerle ve absürd olmayan karakterlerle verilmiş ki gayet keyifle izlettirdi kendisini.. mesele hayalleri anlatmak olunca, başkasının hayalini “anlatış ya da anlatamayış” şeklini, kısır kalışını sevmem.. o açıdan bakınca kostümler olsun, mekanlar olsun daha ihtişamlı, daha çarpıcı olabilirdi belki ama filmin bütçesini bilmiyorum, bu haliyle de kabul gördü bende..

şu söz de replik dünyamızda yerini aldı;

“ne tuhaf bir dünya bu. önce aşık oluyorsun sonra binlerce kez öldürmek istiyorsun”

günümüz düzenine yenik düşen, sahte aşkların, sahte aşıklarının; sakat kalıp özgürlük için beklemesi gereken sevgililerini aldatışlarının hikayesi bir yerde de..

david fincher & spike jonze present.. kısmına ise hiç deyinmiyorum :) onu bilenler bilir zaten :)